-->

Ayrılma Kaygısı - Ebeveynlerin Bilmeleri Gerekenler

Ayrılma kaygısı çoğu ailenin belkide bildiği durumdur. Bebeklerin ilk kez yeni biriyle etkileşime girdiğinde ayrılma kaygısı (yabancı kaygısı) rahatsızlığı göstermesi gerçekten normaldir. Bunun uzun ayrılık olması gerekmez. Küçük çocuklar, annesinin ya da babasının birkaç dakika odadan çıkmasına bile ağlayarak tepki gösterebilirler.





Anksiyete bozukluğu yaklaşık 7 ayda ortaya çıkma eğilimini gösterir ve yaklaşık 12 ayda zirve yapabilir. Ayrılma kaygısı tipik olarak 18 aydan 3 yıla kadar görülür. Endişelenmeyin ve emin olun, ayrılma kaygısı durumlarının çoğu normaldir! Çocuklar dünyayı ve içindeki insanları yönlendirmeyi öğrendikçe, bazı şeylerin güvenli olduğunu öğrenecekler. Çocuk ağladığında yada korktuğunda size sarılmak ister, çünkü küçük çocuklar kendilerini nasıl koruyacaklarını bilmiyorlar. Tehlike çağrılarına cevap vermeleri için size ihtiyaçları vardır.

Çocukların çoğu, ayrılma kaygısı safhalarından geçerler. Bu süreçtir ve farklı zamanlarda zirve yapabilir. Ebeveynler veya bakıcılar, çocuk ağlıyorsa ve çocukla ilgilenilmiyorsa çocuk odada kalma eğiliminde olabilir, ancak en iyi yol doğrulama ve teşvik dengesidir. Bu bir çeşit "her ikisi" durumu. Çocuğunuzun “senin için buradayım ve geri döneceğim” aynı zamanda “tehlikeli değil, sadece kısa ayrılık" mesajını duyduğundan emin olmak istersiniz.

İlginizi Çekebilir:Çocuğunuzun Uyumuna Nasıl Yardım Edebilirsiniz?

Bazı çocuklar ayrılma konusunda sorun yaşamaya devam eder ve zamanla Ayrılma Anksiyetesi Bozukluğuna dönüşebilir. Ayrılma yada ayrılma beklentisinde sıkıntı yaratır ve şunların tümünü içerir; aşırı ağlama, protestolar, yalnız uyumakta zorluk, bakıcıya veya çocuğa olan şeyle ilgili endişeler, ağrılar ve okula gitmek istememe. Semptomlar, “işlevsel bozulma” diye adlandırılır; bu, çocuğun tamamen çocuk olmasının zor olduğu anlamına gelir (örneğin, okula gitmek, arkadaşlarla etkileşimde bulunmak ve etkinliklere katılmak)

Ebeveynin, cesaretini teşvik etmek ve ayrılıklara yardımcı olmak için yapabileceği bazı pratik şeyler vardır. “Seni seviyorum ve bununla başa çıkabileceğini biliyorum” mesajını vermek gerçekten önemli. Küçük ayrılıkların yapılması da yardımcı olabilir. Örneğin: Çocuğunuzu aynı çatı altında iken size biraz daha uzak olan odadan pijamalarını alıp gelmesini isteyebilirsiniz yada herhangi bir şeyi almasını isteyebilirsiniz.





Önemli olan, çocuğun cesurca bir şey yaptığını bildirmektir.

Davranış, ruh hali, uyku, iştahta büyük değişiklikle ilgili endişeleriniz varsa, bir uzmana görünmek en iyisidir.

Bir Yorum Bırak

Daha yeni Daha eski